Cumhurbaşkanı’nın hobi bahçelerinin yıkımını yeniden değerlendirmeye alması, “af ümidi” doğurdu.

Ancak tıpkı topyekun yıkım gibi topyekun af da siyaseten göze alınamaz. Doğru da olmaz zaten.

İyi niyetle asıl amacı meyve sebze yetiştirmek olanlar çoğunlukta ancak… Aralarında istismarcılar da yok değil. Adam 300 metre bahçeye 100 metre betonarme ev yapmış mesela. Kimi havuzlu lüks villa dikmiş. Kimi parsellerde standart lüks evler inşa edilmiş, tarım marım yapıldığı yok. Plan program olmayınca kimileri ise dip dibe barakaları ile çok çirkin bir görüntü oluşturuyor.

Aynı durumda olmayan bu yerler için aynı kararı alamazsınız.

Nitekim henüz kesin bir şey yok.

Çözüm gündemde ama nasıl bir çözüm, kriterler ne olacak, hangilerini kapsayacak, belge mi verilecek, ceza ile kayıt altına mı alınacak ve en önemlisi bunlar geçici mi/kalıcı mı olacak? Hepsi belirsiz şuan.

Hükümet en başta halkın bu ihtiyacını karşılamadı. Bu olmayınca kaçağa göçeğe rağbet patlaması yaşandı, ilgili kurumlar seyredince, yol oldu. Yapıldı da yapıldı. Haliyle çözümü de içinden çıkılmaz bir hâl aldı.

Bakalım nasıl bir çözüm yolu sunulacak, inanın çok merak ediyorum.