Türkiye Büyük Millet Meclisi’ni açtığınızda artık yasama faaliyeti mi izleyeceğinizi, yoksa canlı bir dövüş müsabakası mı göreceğinizi kestirmek zor.

Boks arenalarına gitmenize gerek yok.

Halkın meclisinde Yumruklar havada uçuşuyor, tekmeler savruluyor, kürsüden yükselen sözler hakarete dönüşüyor.

Meclis çatısı altında yaşananlar, halkın iradesini temsil eden bir kurumdan çok bir boks arenasını andırıyor.

İktidar kürsüye çıkıyor, muhalefeti suçluyor.

Muhalefet kürsüye çıkıyor, iktidarı. Karşılıklı sözlü atışmalar, televizyon kameraları önünde şova dönüşüyor. “Senin partin, benim partim” kavgası ülkenin gerçek sorunlarının önüne geçiyor.

Halk ise evinde, naklen maç izler gibi bu tartışmaları izlemek zorunda kalıyor.

Kapalı kapılar ardında ne yapıyorsanız yapın.

Ama halkın meclisinde bu görüntüler kabul edilebilir mi? Burası halkın sorunlarına çözüm üretilen bir yer mi, yoksa güç gösterisi yapılan bir ring mi? Görünen o ki, meclis sıraları zaman zaman milletin kürsüsü olmaktan çıkıp boks köşelerine dönüşüyor.

Madem kavga bu kadar kaçınılmaz, o zaman meclis salonunun ortasına bir ring kurulsun.

Dövüşmek isteyenler ringe çıksın, diğerleri de izlesin.

Hatta bahis bile oynanabilir; “benim adamım seninkini yener” diye. Maaşlara ek bir gelir kapısı da açılmış olur(!)

En azından kimin eli kimin neresinde belli olur.

İşin en acı tarafı ne biliyor musunuz?

Kendi maaşlarınıza zam gelince ne yumruk var ne gürültü.

Herkes süt dökmüş kedi.

El kaldır, el indir…

Gül gibi geçiyor.

Ama konu halkın sofrası olunca,

Emeklinin maaşı, işçinin ücreti, gencin umudu olunca, Birden ortalık karışıyor.

Bütçe görüşmesi ring maçına dönüyor.

Bu halk kavga değil, çözüm istiyor.

Bağıran değil, çalışan vekil istiyor.

Siyasetçinin birbirine attığı yumruğu değil, Halkın yarasına süreceği merhemi görmek istiyor.

Ama konu halkın geçim derdi, bütçe, işsizlik, hayat pahalılığı olunca meclis bir anda karışıyor. Yumruklar konuşuyor, sözler unutuluyor.

Oysa bütçe görüşmeleri ring maçı değil; halkın sofrasına konacak ekmeğin, ödenecek faturanın konuşulduğu yerdir.

Milletvekilleri birbirine laf sokmak için değil, milletin derdine derman olmak için oradadır.

Sormak gerekiyor:

Bu kavgalarla kime hizmet ediliyor?

Meclis, seçilmişlerin boks ringi mi, yoksa halkın iradesinin tecelli ettiği yer mi?

Cevabı halk çoktan biliyor.

Sıra, meclisin hatırlamasında.