Hiç mi ibret almazsınız?

Gördüklerinizden, yaşadıklarınızdan hiç mi öğüt almazsınız?

Ey insanoğlu!

Dünyalıklar uğruna ahiretinizi neden ateşe atarsınız?

Dünya dolusu malın olsa neye yarar?

Sağlığın, itibarın ve hürriyetin elinden gittikten sonra ne anlamı kalır?

İnsan, yaşananlardan hiç mi ders almaz?

Burada sözüm seçilmişlere…

Ey seçildim diyenler!

Devletin emanetini yiyenler, yetimin ve mazlumun hakkıyla semirenler, mal yığmayı hayatının amacı hâline getirenler, kendilerini dokunulmaz sananlar!

Gün geldi, makam elinizden gitti. İtibarınız kayboldu, soluğu hücrede aldınız.

Değer miydi mal diye taptıklarınıza?

Keser döndü, sap döndü; hesap önünüze geldi.

Bugün biriktirdiğiniz serveti verseniz bile kaybettiğiniz itibarı geri alamazsınız.

Bundan iki ay önce AK Parti Genel Başkan Yardımcısı ve Sosyal Politikalar Başkanı Dr. Fatma Betül Sayan Kaya, “Türkiye Yüzyılı Buluşmaları” kapsamında Kırşehir'e gelmişti.

Etrafında koruma ordusu, makam aracı, şoförü, danışmanı…

Herkes gözünün içine bakıyor, ağzından çıkacak bir emri bekliyordu.

Kırşehir'in seçilmişleri de yanındaydı.

Sanki “Bakanım, ne emredersiniz, ne istersiniz?” dercesine…

Boy boy, yan yana fotoğraflar verildi.

Sosyal medyada peş peşe paylaşımlar yapıldı.

İktidar partisinin genel başkan yardımcısı gelmişti.

Belki yarın seçim olur, belki bir iş düşer düşüncesiyle yanında görünmek isteyenler vardı.

Peki, ne oldu?

Hani boy boy fotoğraflarını paylaştığınız, yanında durduğunuz o isim?

Bugün kamuoyuna yansıyan haberlerde cezaevinde olduğu ve hücrede kaldığı bildiriliyor.

İşte bu, herkes için bir ibrettir!

İktidar partisinin genel başkan yardımcısıydı, bakandı.

Makamı, koruması, çevresinde emir bekleyen insanları vardı.

Ne oldu?

Demek ki buraya kadarmış!

Azmayın, azgınlaşmayın.

Allah'ın tokadı bir gelir, insan neye uğradığını şaşırır.

Tarihe bakın, okuduğunuz Kur'an'a bakın!

“Ben Rabb'im” diyen Firavunlar nerede?

Karunlar, Yezitler, krallar, sultanlar, ağalar, beyler nerede?

Malıyla, mülküyle, gücüyle övünenlerden bugün geriye ne kaldı?

Hiç mi ibret almazsınız?

Mal uğruna helak olanlardan hiç mi ders çıkarmazsınız?

Bir zamanların foncu özel odalarda kalanlar, yemeklerini seçenler, gözlüğünün ardından çevresine kibirle bakanlar bugün özgürlüklerinden mahrum kaldıklarında ne hissederler?

Bir düşünün…

Dört duvar arasında, demir kapının ardında, yanınızda kimse olmadan yaşamak nasıl bir duygudur?

Sanki kabirdesiniz, öyle değil mi?

Kabirde ne malınız sorulacak ne makamınız ne de servetiniz!

İnsan bazen ölmeden de özgürlüğünü kaybederek hayatın en ağır imtihanlarından biriyle yüzleşir.

Bir zamanlar etrafında el pençe duranlar, her sözüne “Evet bakanım” diyenler bugün nerede?

Dün alkışlayanlar, bugün ortada yok.

Biriktirirken tatlı gelen dünyalıklar, bugün insana acı bir hesap olarak dönebiliyor.

Bu yaşananlar, yetimin emanetine göz dikenlere, devletin malını kendi malı sananlara, makamı şahsi menfaat için kullananlara ibret olsun.

Yetimin malını yiyenlere, dünyalık uğruna ahiretini ateşe atanlara, emaneti korumak yerine onu kendi çıkarına kullananlara ders olsun.

Unutmayın!

Makam geçicidir, servet geçicidir, güç geçicidir.

Ama kul hakkı öyle kolay silinmez.

Bir gün herkes yaptığının hesabını verir.

Hiç mi ibret almazsınız?

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Zafer Çam Arşivi