Eyüp Kara
Fransa önünde başı dik veda
A Milli Futbol Takımımız, UEFA Uluslar A Ligi 1. Grup'taki altıncı ve son maçında deplasmanda Fransa’ya 2-1 yenilerek turnuvayı puansız kapattı. Fransa karşısında ortaya konulan iyi futbol tesellimiz oldu desek yeridir.
Fransa karşısında yakaladığımız sayısız gol pozisyonunu cömertçe harcayarak yazık ettik gerçekten. Bu fırsatlardan birini değerlendirmiş olsaydık Fransa’dan puanla dönmemiz işten bile değildi sağlık olsun diyerek teselli bulalım bari başka ne denir bilemiyorum.
Değerli Ulus Gazetesi okurlarımız sizlere Fransa-Türkiye maçı ile ilgili bir değerlendirmede bulunmak istiyorum.
Futbolun en acımasız yanlarından biri de budur: Bazen sahada her şeyi doğru yaparsınız, topu ayağınızda tutarsınız, rakibi kendi yarı sahasına hapsedersiniz; fakat tabela gerçeği başka söyler. A Milli Takımımızın UEFA Uluslar A Ligi'ndeki son maçında Fransa karşısında sergilediği futbol, tam olarak bu cümlenin özetiydi.
Paris'teki bu son randevuda sahada sadece on bir futbolcu değil, Türk futbolunun son yıllarda yakaladığı o cesur, vazgeçmeyen ve kimseden çekinmeyen kimliği vardı. Maçın ilk düdüğünden itibaren millilerimiz, dünya futbolunun devlerinden biri karşısında ezilmek bir yana dursun, oyunun kontrolünü eline almaya çalışan taraftı. Orta sahada kurulan üstünlük, kanatlardan yapılan bindirmeler ve araya atılan tehlikeli toplar, tribünleri sessizliğe bürüdü.
Ancak futbol, ne yazık ki alkışı değil tabelayı tutuyor. Fransız ekibi, bireysel yeteneklerin ve tecrübenin sahneye çıktığı anlarda kaledesindeki tehlikeleri ustaca savuşturdu ve bulduğu fırsatları fazlasıyla etkili kullandı. Biz ise yarattığımız net fırsatları cömertçe harcamanın bedelini 2-1'lik mağlubiyetle ödedik.
Skor tabelası 2-1'i gösterdiğinde hepimizin iştahı kursağımızda kaldı; Çünkü bu maçın hakkı kesinlikle beraberlik, hatta oyunun genel hatlarına bakılırsa galibiyetti. Fakat mesele sadece mağlubiyetin üzüntüsü olmamalı. A Ligi gibi Avrupa’nın ta zirvesinde, dünyanın en köklü takımlarıyla kafa kafaya oynamak, bu toprakların çocuklarının artık bu seviyelere ait olduğunun en net kanıtıdır.
Fransa mağlubiyeti can yakıyor, evet. Ama bu takımın sahaya koyduğu karakter, oynadığı top ve gösterdiği hırs, gelecek turnuvalar için hepimize umut aşılıyor. Eksiklerimiz var mı? Var. Son vuruşlardaki o acımasızlık ve savunmadaki küçük anlık dikkatsizlikler bu seviyede affedilmiyor. Ancak bu oyun, bu inatçı duruş ve bu özgüven, bizi sonuca değil ama çok daha parlak bir geleceğe taşıyacak. Başımız dik; Bu hikâye burada bitmedi, daha yeni başlıyor.
Öte yandan birkaç kelam da uzun zaman sonra milli takıma dönen kalecimiz Berke Özer’in performansına etmek lazım. Uğurcan Çakır'ın sakatlığı sebebiyle kadrodan çıkarılmasının ardından, Fransa karşısında 522 gün sonra A Milli Takım formasına kavuşan Berke Özer'in performansına şapka çıkarıyorum.
522 günlük hasrete karşın devamlılık ve refleks ne ararkan Berke Özer’de vardı. Uzun bir aranın ardından ilk 11'de sahaya çıkan başarılı file bekçisi, özellikle kritik kurtarışlarıyla maç boyunca kalesinde adeta duvar örerek uzun süren bu özlemi haklı çıkaran güven veren bir görüntü sergiledi.
Fransa baskısı altında direnç gösteren A Milli Takımızın maçta kalmasına sağlayan Berke dün akşam gerçekten inanılmaz bir performans ortaya koydu. Güçlü rakibi karşısında savunmanın arkasında 90 dakika boyunca yoğun baskı ve ataklarla karşılaşan Berke, maç genelinde yaptığı 7 kurtarışla takımın direncini ayakta tutan isimlerin başında yer aldı.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.