Ayrılık derdine düştü bu gönül

Sen o aşk ateşini yak bir hele

Eğlenip daldan dala kondu gönül

Sen o aşk ateşini yak bir hele…

Doğunca yalanı öğretti dünya

Yalanla gönlünü kirletti dünya

Bir başına koyup terk etti dünya

Sen o aşk ateşini yak bir hele…

Belki bu çağda yüzlerimiz gülmez

Ama bu canda umutlar tükenmez

Gönül toprağında aşk çürümez

Sen o aşk ateşini yak bir hele…

Sonsuz olanın sonu olur mu hiç?

Sen yeter ki aşkın kadehinden iç

Olsa da evin taştan duvar kerpiç

Sen o aşk ateşini yak bir hele…

Aşk olmadan taşırsın sırtında leş

Bütün yaşamın kör cehenneme eş

Can karanlıkta özler hep bir güneş

Sen o aşk ateşini yak bir hele…

Hakikat bu, başka yerde arama

Yalnız Allah’tandır şifası yarama

Fani dünyayı boynuma dolama

Sen o aşk ateşini yak bir hele…

Rab’bin vardır sana söyleyeceği

Kalbine fısıldar söyler gerçeği

Düz eder sana yokuşu tümseği

Sen o aşk ateşini yak bir hele…

Kılık gider birlik olur dünya

Kişilik gider dirlik olur dünya

Kötülük gider iyilik olur dünya

Sen o aşk ateşini yak bir hele…

Kalmaz gönlünde ne gam ne de keder

Bu hakikat insanı kamil eder

Dünyanın tüm sahtelikleri biter

Sen o aşk ateşini yak bir hele…

İyiler iyiliği çeker hepten

Bozulmuş su akmaz sağlam küpten

Gönül arınmışsa konuşur dipten

Sen o aşk ateşini yak bir hele…

Madde ötesine çevir gözünü

Doğruluk yönüne getir sözünü

Arayıp da bul her yerde özünü

Sen o aşk ateşini yak bir hele…