Bazı haberler vardır, insan okuduğu an anne yüreğiyle sarsılır. Bir çocuğun hayatını kaybettiğini duyarsınız, içinizden bir şey kopar. Çünkü o çocuk yalnızca bir ailenin evladı değildir; hepimizin evladı olabilecek kadar yakındır bize. İstanbul Başakşehir’de okulda yaşanan saldırıda hayatını kaybeden 10 yaşındaki Eslem Sare Bulut’un acısı da işte böyle bir acı…

Eslem Sare, sabah evinden okula gitmek için çıkan bir çocuktu. Her çocuk gibi onun da hayalleri, sevinçleri, belki büyüyünce olmak istediği bir meslek, ailesiyle kurduğu güzel düşleri vardı. Bir anne evladını okula gönderirken aklından bin bir şey geçirir ama hiçbir anne, çocuğunun okuldan bir daha dönemeyeceği ihtimalini düşünmek istemez. Şimdi bir ailenin evinde tarifi olmayan bir acı, bir ömür dinmeyecek bir özlem var. Bir çocuğun yokluğunu hangi söz anlatabilir, hangi teselli dindirebilir?

Okullar çocuklarımızın korkmayı değil, güvenmeyi öğrendiği yerler olmalı. Çocuklarımızı sabah evlerinden uğurlarken tek dileğimiz, akşam onları sağlıkla kucaklayabilmek. Peki, evlatlarımızın eğitim gördüğü yerlerde kendilerini güvende hissetmeleri için üzerimize düşeni yeterince yapıyor muyuz? Okul güvenliği, erken fark edilmesi gereken riskler, çocukların yaşadığı sorunların ciddiyetle ele alınması… Bunların hiçbiri ertelenebilecek meseleler değil. Yaşanan acılar karşısında yalnızca üzülmekle yetinmemeli, gerekli önlemlerin alınmasını da takip etmeliyiz.

Bir anne olarak biliyorum ki çocuk yetiştirmek yalnızca karnını doyurmak, üstünü giydirmek, okula göndermek değildir. Onu dinlemek, davranışlarındaki değişimleri fark etmek, öfkesini ve sıkıntısını anlamaya çalışmak da bu sorumluluğun bir parçasıdır. Elbette hiçbir sorun şiddeti haklı çıkarmaz. Ancak çocukların yaşadığı sorunları zamanında fark etmek, onları doğru yönlendirmek ve tehlike büyümeden harekete geçmek hepimizin sorumluluğudur. Ailelere, okullara, eğitimcilere ve ilgili kurumlara burada büyük görev düşüyor.

Bugün Eslem Sare Bulut’un adını bir acıyla anıyoruz. Dileğim, bu acının yalnızca birkaç günlük bir gündem olarak kalmaması; çocuklarımızın güvenliği için kalıcı adımların atılmasına vesile olmasıdır. Eslem Sare’ye Allah’tan rahmet, kederli ailesine sabır diliyorum. Yaralanan çocuklarımıza acil şifalar temenni ediyorum. Bir daha hiçbir anne okul kapısında evladından gelecek güzel bir haberi beklerken böyle bir korkuyla sınanmasın. Çünkü hiçbir çocuğun hayatı ihmale, hiçbir annenin yüreği böyle bir acıya emanet edilemez.