Gece yarısı yayımlanan bir Resmî Gazete ve sabah uyandığımızda değişmiş iki kritik koltuk: Adalet ve İçişleri Bakanlığı. Türkiye siyasetinde artık şaşırtıcı olmayan bu tablo, aslında çok şey anlatıyor. Çünkü gece vakti yapılan bakan değişiklikleri çoğu zaman yalnızca bir isim değişimi değil, doğrudan hükümet politikalarına dair güçlü bir mesajdır.

Adalet ve İçişleri; devletin gücünü, hukuku ve güvenliği temsil eder. Bu iki bakanlıkta yapılan ani değişiklikler, genellikle sistemin tıkandığını, kamuoyunda bir rahatsızlık oluştuğunu ya da ulusal ve uluslararası baskıların arttığını gösterir. Yargıya duyulan güvenin zedelenmesi, güvenlik politikalarının tartışmaya açılması, toplumsal tepkilerin yükselmesi ya da yaklaşan seçim atmosferi bu değişimlerin zeminini hazırlar.

Gece vakti yapılan atamalar ise hız ve mutlak kontrol mesajı taşır. “Karar alındı ve uygulanıyor” denir. Tartışmaya, istişareye, kamuoyunu bilgilendirmeye zaman bırakılmaz. Bu yöntem, yürütmenin gücünü vurgularken aynı zamanda şeffaflık ve hesap verebilirlik tartışmalarını da derinleştirir. Vatandaş sabah olduğunda yalnızca sonucu görür; neden-sonuç ilişkisini kurmak ise çoğu zaman mümkün olmaz.

Hükümet politikaları açısından bakıldığında bu tür değişimler, çoğu zaman “aynı rota, yeni kaptanlar” anlamına gelir. Yapısal sorunlar yerinde dururken, sorumluluk kişiler üzerinden yeniden dağıtılır. Kamuoyuna bir yenilenme ve toparlanma görüntüsü sunulur; fakat esas soru cevapsız kalır: Politika mı değişiyor, yoksa yalnızca vitrin mi?

Demokratik olgunluğun göstergesi, adaletin gecikmediği ve güvenliğin özgürlükle dengelendiği bir düzendir. Böyle bir ülkede bakan değişiklikleri gündüz vakti, açık gerekçelerle ve topluma hesap verilerek yapılır. Gece yarısı kararları ise hep aynı kuşkuyu doğurur: Değişen gerçekten sistem mi, yoksa sadece isimler mi?

Sistemin değil isimlerin değiştiği ise su götürmez bir gerçek.

Sağlıcakla kalın…