Eylül ayı yaklaştıkça sokaklarda bir telaş başlar. Çocukların gözlerindeki heyecan, velilerin yüzlerindeki endişeyle iç içe geçer. Yeni defterler, kalemler, çantalar... Eğitim yolculuğunun olmazsa olmazları. Ancak son yıllarda bu telaş, daha çok bir hesap kitap meselesine dönüştü. Çünkü kırtasiye fiyatları adeta uçuşa geçti.

Bir öğrencinin sadece temel ihtiyaçlarını karşılamak için alması gereken ürünler, ortalama bir ailenin bütçesinde ciddi bir delik açıyor. Defterin, silginin, kalemin böylesine maliyetli hale gelmesi, eğitimin başlangıç adımında bile eşitsizliği derinleştiriyor. Bazı çocuklar rengârenk kalemliklerle sınıfa girerken, bazıları tek defterle tüm dersleri götürmeye çalışıyor. Eğitimde fırsat eşitliği işte tam da burada yara alıyor.

Benim de hafızamda hâlâ canlı olan bir anım var bununla ilgili. İlkokula başladığım yıl, annem elimden tutup kırtasiye dükkânına götürmüştü. Raflarda rengârenk defterler, türlü türlü kalemler vardı. Benim gözümse desenli bir çantaya takılmıştı. Annem fiyat etiketine baktığında yüzündeki mahcubiyeti hissetmiştim. O çantayı alamamıştık, ama annem bana küçük bir defter ve kalem alırken “önemli olan senin çalışkan olman” demişti. O gün hissettiğim buruk sevinç, aslında bugünkü birçok çocuğun yaşadığı duygunun aynısıydı.

Veliler bugün de “çocuğum eksik kalmasın” telaşıyla alışverişe çıkıyor, ama etiketlere bakarken boğazları düğümleniyor. Bir çocuğun heyecanla seçtiği boya kalemi, anne babanın cüzdanında ağır bir yük olarak yer buluyor. Kimi veliler ise alışverişi parça parça yaparak ya da ikinci el ürünlerle idare etmeye çalışıyor.

Eğitim, bir ülkenin geleceğine yapılan en değerli yatırım. Ancak bu yatırımın yükü sadece ailelerin omzuna bırakıldığında, çocukların hayalleri daha yolun başında gölgeleniyor. Devletin ve yerel yönetimlerin, ihtiyaç sahibi öğrencilere ücretsiz kırtasiye desteğini artırması artık bir tercih değil, zorunluluk haline geldi.

Defterin boş sayfaları sadece ders notları için değil, aynı zamanda çocukların geleceğe dair umutları için açılıyor. O sayfaları doldurmak, yalnızca ailelerin değil, hepimizin ortak sorumluluğu.

Sağlıcakla kalın…