Ahiliğin başkenti Kırşehir’de Ahilik Haftası başladı.

Meydanlarda törenler yapılıyor, protokol yerini alıyor, konuşmalar gerçekleştiriliyor, geleneksel kıyafetler giyiliyor, ahi pilavı ve helvası ikram ediliyor.

Peki ya esnaf nerede?

Usta nerede?

Kalfa, çırak nerede?

Göstermelikler meydanda.

Asıl sorulması gereken belki de şu: Ahilik kimin bayramı?

Her yıl olduğu gibi bu yıl da Ahilik Haftası’nın başlamasıyla birlikte aynı görüntüyle karşı karşıyayız.

Cacabey Meydanı’nda törenler, protokol sıraları, fotoğraf kareleri…

Ancak Kırşehir’in sokaklarında, dükkânlarında, sanayi sitelerinde aynı heyecanı görmek ne yazık ki mümkün değil.

Ahiliğin başkenti olarak anılan Kırşehir’de, Ahilik kutlamalarının en önemli unsuru olan esnaf ve sanatkârın bu büyük kültürel mirasın içerisinde yeterince yer alamaması düşündürücü değil mi?

Ahilik esnafsız olur mu?

Davulla zurnayla sanatçıyla oluyor.

Ahilik, sadece protokolün katıldığı bir tören değildir.

Ahilik; usta ile çırağın, esnaf ile müşterinin, emeğin, alın terinin, dürüstlüğün, dayanışmanın ve kardeşliğin adıdır.

Zalimin zulmüne başkaldıranın adı.

Öyleyse Ahilik Haftası denildiğinde ilk akla gelmesi gerekenler zulme hayır diyen, esnaf, sanatkâr, usta, kalfa ve çıraklar olmalıdır.

Bugün Kılıçözü Sanayi Sitesi’ne gittiğinizde Ahilik Haftası’nın heyecanını ne kadar hissedebiliyorsunuz?

Sanayi esnafı Cuma sonrası ahi pilavıyla yanında ayrını buluştu.

Dükkânlarda Ahilik Haftası’nın izlerini görebiliyor muyuz?

Ustalar, kalfalar ve çıraklar meydanlarda, etkinliklerde, söyleşilerde ve kutlamalarda ne kadar yer alıyor?

Esnaf kendi bayramına neden sahip çıkamıyor?

Bu soruların cevabını hep birlikte düşünmemiz gerekiyor.

Bir başka soru daha var: Bayramı kim kutluyor?

Seçilmişler meydanlarda boy gösteriyor, fotoğraf veriyor.

Atanmışlar protokoldeki yerini alıyor.

Oda başkanları geleneksel kıyafetlerini giyiyor, temsilen Ahi oluyor.

Ahi pilavı dağıtılıyor, helva ikram ediliyor.

Bunlar elbette Ahilik kültürünün yaşatılması adına önemlidir.

Ama temsil ettikleri esnaf nerede?

Oda başkanlarının arkasında olması gereken binlerce esnaf, sanatkâr, usta, kalfa ve çırak neden kutlamaların merkezinde değil?

Ahilik, yalnızca yöneticilerin ve protokolün sahne aldığı bir organizasyona dönüşmemeli.

Çünkü Ahilik, kürsüde anlatılacak kadar dar bir kavram değildir.

Ahilik, dükkânın içinde yaşar.

Sanayide yaşar.

Çırak yetiştiren ustanın yanında yaşar.

Sabah kepengini açan esnafın alın terinde yaşar.

Ahilik Haftası şehrin tamamında hissedilmeli

Ahiliğin başkenti Kırşehir’de Ahilik Haftası yalnızca Cacabey Meydanı’nda hissedilmemeli.

Şehrin her sokağında, her mahallesinde, her dükkânında, her sanayi sitesinde bir heyecan olmalı.

Esnaf dükkânını Ahilik ruhuyla süslemeli.

Usta, çırağıyla birlikte etkinliklere katılmalı.

Gençler Ahilik kültürünü tanımalı.

Okullarda Ahilik anlatılmalı.

Sanayi sitelerinde Ahilik sohbetleri yapılmalı.

Bunun yolu da esnafı kutlamaların kenarında tutmaktan değil, merkeze almaktan geçer.

Ahilik Haftası boyunca meydanlarda yalnızca protokolü değil, esnafı da görmek istiyoruz.

Ustayı çırağıyla yan yana görmek istiyoruz.

Kalfa ve çırakların Ahilik kültürünü öğrenmesini, yaşamasını ve geleceğe taşımasını istiyoruz.

Kırşehirli esnafın kendi bayramına sahip çıkmasını istiyoruz.

Daha da önemlisi, esnafın bu bayrama neden uzak kaldığını yöneticilerin, oda başkanlarının ve ilgili kurumların sorgulamasını istiyoruz.

Çünkü Ahilik, esnafsız eksik kalır.

Ahilik Haftası, yalnızca meydanlarda değil, bütün Kırşehir’de yaşanmalıdır.

Bugün meydanlarda bir tören yapılabilir.

Ancak asıl başarı, o tören bittikten sonra şehrin her köşesinde Ahilik ruhunun yaşamaya devam etmesidir.

Unutmayalım: Ahilik Kırşehir’in geçmişten kalan bir hatırası değil, geleceğe taşıması gereken en büyük değerlerinden biridir.

O halde gelin, Ahilik Haftası'nı gerçekten esnafın bayramı yapalım.

Meydanları doldurmakla yetinmeyelim.

Dükkânları, sanayi sitelerini, okulları, sokakları ve bütün şehri Ahilik ruhuyla buluşturalım.

Çünkü Ahiliğin başkentinde, Ahi kapısı esnafsız açılmamalıdır