İyi Ki Doğdun MeleK

Hayat, yanınızda kiminle yürüdüğünüzle anlam kazanır. Binlerce anıyı heybenize doldurarak, birlikte büyüyüp birlikte yol aldığınız o özel insan, aslında sizin bu dünyadaki en büyük şansınızdır. Ne yaşanırsa yaşansın, ne kadar fırtına koparsa kopsun asla birbirinden vazgeçmeyen, kah gülen kah ağlayan iki insan düşünün... İşte benim hayatımdaki o sarsılmaz kalenin adı, Canım Kardeşim, Melek. Ve onun bugün doğum günü.

Bugün, sadece adı gibi melek olan kız kardeşimin doğum günü değil, benim bu hayattaki en iyi dostumun, en büyük sığınağımın, can yoldaşımın. Annemin kokusu, babamın gölgesi, çocukluğumun neşesinin yeni yaşı.

Onunla o kadar çok şey paylaştık ki, anlatmaya kalksam ne köşeler yeter ne de sayfalar. Ama her doğum gününde, her bir araya gelişimizde yüzümüzde kocaman bir tebessümle hatırladığım bir üniversite anımız var ki, ömrümüz boyunca unutamayacağız.

Üniversite yıllarında ailemizden kilometrelerce uzakta aynı evi paylaşıyorduk. Bir gün akşamüstü eve geldim, anahtarım da yanımda yok. Zili çalıyorum ses yok, kapıyı yumrukluyorum tık yok. Tam bir saat boyunca kapıda uğraştım, yok. Panikle arkadaşına gitmiştir diye düşündüm, koşa koşa arkadaşına gittim ama orada da değildi. İçime bir kurt düşmüştü bile. Arkadaşımızda merak edip bana katıldı birlikte tekrar eve döndük. Bu kez iki kişi, neredeyse kapıyı kıracak güçte vuruyoruz. Gürültüye tüm komşular kapılara çıktı, apartman ayağa kalktı ama içerideki bizim "Melek"ten çıt çıkmadı.

Korku içimi sarmıştı, ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. En sonunda çaresizce çilingir çağırdık. Kapı açılıp içeri daldığımızda o kısacık dakikalar içinde beynimde bir ömürlük senaryolar geçti. Kalbimin atışını, korku ve paniğimi hiç unutmuyorum. Ama biz ne görelim? Hanımefendi, dünyanın en huzurlu uykusuna yatmış, hiçbir şeyden habersiz uyuyor. Onu sağ salim karşımda görünce o korku ve rahatlamayla hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. Gözlerini zar zor açıp, sanki kıyameti koparan biz değilmişiz gibi son derece sakin bir sesle sordu: "Abla ne oldu, neden ağlıyorsun?"

Ben şoku atlatmaya çalışırken arkasından gelen o tarihi cümle ise gözyaşlarımı ikiye katladı: "Ben çok acıktım, yemek yaptın mı?"

İşte benim kız kardeşim temiz, saf, içi dışı bir, kötülük nedir bilmeyen Dünyanın bütün telaşını, gürültüsünü ve stresini tek bir gülüşüyle sıfırlayabilen, adı gibi Melek bir kız.

Bugün yıllar sonra yeni bir yaşa daha adım atarken, hayatın ona her zaman o üniversite evindeki gibi huzurlu, tasasız ve güvenli uykular konforunda bir ömür sunmasını diliyorum. Tabii bir dahaki sefere kapıyı biraz daha erken açması şartıyla

İyi ki doğdun benim canım kardeşim, iyi ki varsın. Kalbinin ekmeğini yiyeceğin, her gününün bir öncekinden daha neşeli geçeceği şahane bir yaşın olsun. Ve evet, doğum günün için en sevdiğin yemekler hazır, haydi seni bekliyoruz…

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Dilek Özder Arşivi