Yeni bir sayfa, ama aynı tutku..

Okul koridorlarında yankılanan o ilk zil sesinin bende uyandırdığı his, aradan geçen yıllara rağmen hiç değişmedi: Kalbimin tam ortasında tatlı bir çırpıntı, avuçlarımda hafif bir terleme ve içimde tarifi imkansız bir heyecan.

Her eylül ayı, benim için sadece takvimsel bir başlangıç değil; hayatımı adadığım öğretmenlik mesleğine yeniden, ilk günkü aşkla aşık olma mevsimidir.Sınıfın kapısını açıp içeriye adım attığım o ilk an, dünyadaki tüm gürültü susar. Karşımda duran kırk çift gözün her biri, henüz keşfedilmemiş yeni bir dünyadır. Kimi çekingen, kimi meraklı, kimi ise gözlerinin içi parlayarak bana bakar. İşte tam o saniyede, sırtımdaki tüm yüklerin hafiflediğini hissederim. Çünkü bilirim ki o sıralarda oturanlar sadece "öğrenciler" değil; bu ülkenin, bu dünyanın geleceğidir.

Onların dünyasına dokunabilmek, zihinlerinde bir ışık yakabilmek dünyadaki en büyük ayrıcalıktır.Öğretmenlik, benim için hiçbir zaman sadece müfredatı anlatıp sınıftan çıkılan sekiz saatlik bir mesai olmamıştır. Bu iş, bir tutku meselesidir. Kalemin mürekkebi biter, tebeşir tükenir, akıllı tahtalar kapanır ama bir öğretmenin öğrencisinin kalbine bıraktığı iz asla silinmez. Bir çocuğun "Anladım öğretmenim!" derken gözlerinde çakan o parıltıyı görmek, benim bu hayattaki en büyük ödülümdür. Maddi hiçbir karşılık, bir çocuğun hayatına yön verme sorumluluğunun ve gururunun yerini tutamaz.

Bu yıl da her yıl olduğu gibi yeni yüzler, yeni hikayeler ve yeni umutlarla başlıyoruz. Sınıfımıza sadece kitapları, defterleri değil; sevgiyi, sabrı ve adaleti de taşıyacağız. Çünkü eğitim, boş bir bardağı doldurmak değil, bir meşale yakmaktır.

Yeni eğitim-öğretim yılında tüm meslektaşlarıma heyecanlarının hiç bitmediği bir dönem diliyorum. Ve sevgili öğrencilerim; ben yine o kürsüde, ilk günkü heyecanımla ve size olan sonsuz inancımla sizi bekliyorum. Hoş geldiniz!