Yaz mevsimi geldiğinde hepimiz birkaç günlüğüne de olsa denizin, güneşin ve dinlenmenin hayalini kuruyoruz. Ancak son yıllarda ilginç bir gerçekle karşı karşıyayız. Dünyanın dört bir yanından gelen turistler, Türkiye'nin en güzel tatil beldelerinde uygun fiyatlarla tatil yaparken, bu ülkenin vatandaşları aynı otellerin kapısından girmekte bile zorlanıyor maalesef.

Bir otelin internet sitesine baktığımızda yabancı turistlere özel kampanyalar, erken rezervasyon fırsatları ve cazip paketler görebiliyoruz. Aynı tarihte aynı odada konaklamak isteyen bir Türk vatandaşı ise çoğu zaman çok daha yüksek fiyatlarla karşılaşıyor. İnsan ister istemez şu soruyu soruyor: Bu ülkenin sahilleri, koyları ve doğal güzellikleri en son bu ülkenin insanına mı ait?

Geçtiğimiz günlerde bir arkadaşım ailesiyle birlikte Ege'de üç günlük bir tatil planladı. Karşısına çıkan fiyatı görünce rezervasyonu tamamlayamadı. Birkaç gün sonra aynı otelde yabancı turistlerin çok daha uygun fiyatlarla konakladığını öğrendi. "Kendi ülkemde yabancı olmam gerekiyormuş." diye sitem etti. Bu cümle aslında milyonlarca insanın ortak duygusunu özetliyor.

Elbette turizm sektörü ülkemiz için önemli bir gelir kaynağı. Döviz kazandıran her turist ekonomiye katkı sağlamakta. Ancak kendi vatandaşını tatilden uzaklaştıran bir anlayışın uzun vadede sağlıklı olduğunu söylemek de mümkün değil. Çünkü tatil yalnızca lüks bir harcama değil; Dinlenmek, nefes almak ve ailesiyle kaliteli zaman geçirmek isteyen insanların temel ihtiyaçlarından biri.

Günümüzde birçok aile çocuklarına denizi gösterebilmek için aylarca birikim yapmak zorunda kalıyor. Bazıları ise tüm yazı balkonunda geçiriyor. Oysa Türkiye, doğal güzellikleriyle dünyanın en şanslı ülkelerinden biri. Bu güzelliklerden önce bu topraklarda yaşayan insanların faydalanabilmesi gerekmez mi?

2 kişilik bir çekirdek ailenin her şey dahil 3 yıldızlı bir otelde ortalama konaklama fiyatı günlük 6.000-8.000 TL. civarında. Otel yıldızı arttıkça bu rakamlar maksimum 12.000-45.000 TL. arasında değişmekte. Yan yana konuşlanmış aynı özellikte, aynı yıldızda ve aynı plajı kullanan iki otel arasında 30.000 TL. fark olduğunu görmek ayrı bir muamma.

Belki de artık turizm politikalarında bu dengeyi yeniden düşünmenin, bir fiyat netliği oluşturmanın zamanı gelmiştir. Yabancı turist elbette başımızın tacı. Ama kendi vatandaşını ikinci plana iten bir sistem, toplumsal aidiyet duygusunu da zedeler. İnsan, doğup büyüdüğü ülkenin kıyılarında tatil yapmayı hayal etmek yerine, bunu karşılayamayacağını düşünüyorsa ortada yalnızca ekonomik değil, vicdani bir sorun da var demektir.