Havaların ısınmasıyla birlikte parklar yeniden çocuk sesleriyle dolmaya başladı. Bir anne olarak itiraf etmeliyim ki, bu sesler bana her zaman umut verir. Çünkü çocukların neşeyle koşup oynadığı, kahkahaların yükseldiği bir yerde hayatın hâlâ güzel yanlarının var olduğunu hissederim.

Kış aylarında çoğu zaman evlere kapanıyoruz. Çocuklar ekranların karşısında daha fazla vakit geçiriyor, biz büyükler ise günlük hayatın telaşına kapılıyoruz. Oysa yazın gelişiyle birlikte parkların canlanması, hepimize biraz yavaşlamayı ve hayatın küçük güzelliklerini fark etmeyi hatırlatıyor.

BİSİKLET SÜRMEYİ ÖĞRENEN MİNİKLER

Bir parkta otururken etrafı izlemeyi çok severim. Salıncakta sallanan çocuklar, bisiklet sürmeyi öğrenen minikler, bankta torununu bekleyen dedeler ve sohbet eden anneler… Her biri hayatın içinden ayrı bir hikâye taşır. Aslında parklar sadece oyun alanı değil, aynı zamanda insanların birbirine dokunduğu, selam verdiği ve komşuluğu yeniden hatırladığı yerlerdir.

ÇOCUKLUK SAMİMİ ANILARLA GÜZELLEŞİR

Çocuklarımızın hatırlayacağı en güzel anılar pahalı oyuncaklar ya da gösterişli mekanlar olmayacak. Belki de bir yaz akşamı parkta yedikleri dondurma, arkadaşlarıyla oynadıkları saklambaç ya da annelerinin elinden tutup yürüdükleri o kısa yol olacak. Çünkü çocukluk, en çok da böyle sade ve samimi anılarla güzelleşir.

GELECEĞE DAİR KURULAN EN GÜZEL UMUT

Bu yüzden yaz boyunca çocuklarımızı biraz daha parklara götürelim. Toprağa bassınlar, koşsunlar, düşsünler, kalksınlar, arkadaşlık kursunlar. Bizler de onların büyümesini sadece izlemek yerine bu güzel anların içinde yer alalım. Çünkü yıllar sonra geriye dönüp baktığımızda, hatırlayacağımız şey belki de tam olarak bu çocuk sesleri olacak. Parklardan yükselen her kahkaha, geleceğe dair kurulan en güzel umuttur.