Teknoloji, insanoğluna sunduğu vaatlerle tarihin her döneminde cazibe odağı olmuştur. Yapay zekanın baş döndürücü bir hızla çeşitlendiği, dijital araçların yaşam alanlarımızı genişletip günlük konforumuzu artırdığı günümüz çağında, teknolojik gelişmelerin refah düzeyimize katkı sağladığı su götürmez bir gerçektir. Ancak bu muazzam dijital dönüşümün tam merkezinde yer alan ve elden düşmeyen bir araç var ki, masum bir iletişim cihazı olmanın çok ötesine geçmiştir:

Cep telefonları

Eskilerin deyimiyle akrep, artık çalı çırpı arasında değil; cebimizde, elimizde ve hatta yastığımızın altında, dijital ekranların arkasında bizi zehirlemek için bekliyor.

İnternet ve sosyal medyanın cep telefonları aracılığıyla mekândan ve zamandan bağımsız hale gelmesi, bilgiye erişimi sınırız kılmıştır.

Fakat asıl mesele, teknolojinin varlığı değil, bu gelişimin insan mutluluğu ve toplumsal yaşam üzerindeki nihai etkisidir. Teknoloji, insanı özgürleştirdiği ve mutlu ettiği müddetçe faydalıdır. Oysa bugün karşı karşıya olduğumuz tablo; okullara kadar sirayet eden şiddet vakaları, dijital mecralarda örgütlenen sokak çeteleri, yasa dışı bahis ağları, denetimsiz borsa, forex ve kaldıraçlı kripto varlık spekülasyonları ile toplumsal dokunun nasıl ağır hasarlar aldığını net bir şekilde ortaya koymaktadır.

Eskiden toplumsal yapının doğal bir koruma mekanizması vardı.

Kumarhaneler fiziki mekânlardı; herkes gitmeye çekinir, gidenler ise güçlü bir mahalle baskısı ve ahlaki denetimle yüzleşirdi. Sermayeye ya da paraya ulaşmak belli kurallara ve sınırlara bağlıydı. Oysa bugün durum tamamen değişti. Cep telefonları, bildirim sesleriyle 24 saat çalışan küresel birer kumarhaneye ve sınırsız kredi imkanlarıyla insanları borç bataklığına çeken "ayaklı bankalara" dönüştü. Çocuklarımızın ve gençlerimizin henüz finansal, zihinsel ve duygusal olgunluğa erişmeden hayali paralarla, kaldıraçlı işlemlerle ve dijital kumarlarla tanışması, toplumun geleceğine konulmuş, her an patlamaya hazır bir dinamitten farksızdır.

Sınırsız özgürlük söylemi altında meşrulaştırılan bu denetimsizlik; bireysel depresyonlara, aile içi dağılmalara, intiharlara ve telafisi imkansız toplumsal travmalara yol açmaktadır. Sosyal medyanın ve dijital mecraların sunduğu "özgürlük", evlatlarımızın hayatını ve geleceğini bir kabusa dönüştürme hakkına sahip değildir. Açık toplum ve bilgiye kolay erişim politikaları, toplumsal gerçekler ve ahlaki değerler göz önünde bulundurularak acilen yeniden yapılandırılmalıdır.

Devletin ve karar alıcıların öncelikli görevi; finansal araçlara erişim kolaylığını, yetişkin içerikleri, sanal bahis ve kumar türevi fecaat uygulamaları sıkı bir denetime tabi tutmaktır. Aile müessesesini ve toplumun temel taşlarını korumak, herhangi bir dijital veya ekonomik serbestlik anlayışından daha öncelikli ve hayati bir sorumluluktur.

Cebimizdeki bu dijital akrebin bizi ve geleceğimizi daha fazla zehirlemesine izin veremeyiz. Teknoloji insanlığın hizmetinde bir konfor aracı olarak kalmalı; hırsların, bağımlılıkların ve toplumsal çöküşün taşıyıcısı haline gelmemelidir.

Dijital dünyanın sunduğu imkanları reddetmeden, ancak onun tehlikelerine karşı toplumsal ve hukuki kalkanlarımızı acilen inşa etmek zorundayız.

Saygılarımla