Okulların açılmasına sayılı günler kaldı.

Çocuklar yeni eğitim yılına hazırlanıyor. Çantalar, defterler, kalemler, boyalar, dosyalar… Her öğrencinin okul hayatı için ihtiyaç duyduğu temel malzemeler yeniden gündemde.

Fakat burada artık sadece kırtasiye alışverişinden söz etmemeliyiz.

Burada konuşmamız gereken daha büyük bir mesele var:

Devlet, okula başlayan her çocuk için bir eğitim bütçesi ayırmalı mı?

Bence ayırmalı.

Çünkü eğitim yalnızca okul binasını yapmak, öğretmen görevlendirmek ve ders programı hazırlamak değildir.

Bir çocuğun eğitim hayatına başlarken ihtiyaç duyduğu temel kırtasiye malzemelerini karşılayabilmesi de eğitim politikasının bir parçasıdır.

Devlet, okula başlayan her öğrenci için belirli bir bütçe oluşturabilir.

Bu bütçe doğrudan kırtasiye desteği olarak kullanılabilir. Defterinden kalemine, boyasından diğer temel okul ihtiyaçlarına kadar öğrencinin eğitim yılına gerekli malzemelerle başlaması sağlanabilir.

Bu bir lütuf değildir.

Bu, çocuklara ve eğitime yapılan bir yatırımdır.

Devletin geleceğe yaptığı yatırım yalnızca büyük projelerle ölçülmez.

Bazen bir çocuğun elindeki kalemdir geleceğin yatırımı.

Bazen boş bir defterin ilk sayfasıdır.

Siyasetçiler her fırsatta çocuklarımızın geleceğimiz olduğunu söylüyor.

Öyleyse bu sözün karşılığı da olmalı.

Çocuğun eğitim hakkını yalnızca “okula gidebilmek” olarak görmemeliyiz.

Eşit şartlarda eğitim alabilmek de bu hakkın bir parçasıdır.

Okullar açılırken siyaset de biraz kürsülerden inip okul çantalarının içine bakmalı.

Çünkü eğitim politikası sadece rakamlardan ve bütçe tablolarından ibaret değildir.

O bütçenin karşılığında sınıfa giren bir çocuk vardır.

Ve o çocuğun elindeki kalem, aslında ülkenin geleceğini yazmaktadır.

Çocuklarımızın geleceğinden söz etmek kolay. Asıl mesele, o geleceğin ilk sayfasını açan çocuğun eline kalemi kimin verdiğidir.

Devlet, okula başlayan her çocuk için kırtasiye bütçesi ayırmalıdır.

Çünkü eğitimde fırsat eşitliği, yalnızca herkesin aynı okula gitmesi değildir; her çocuğun eğitimine aynı imkânlarla başlayabilmesidir.

Çocuklarımızın geleceğini konuşuyorsak, bunun bedelini yalnızca ailelerin omuzlarına bırakmamalıyız.

Gelecek çocuklarınsa, yatırım da çocuklara olmalı.