Ne garip bir terim değil mi “suça sürüklenmek”… Sahi ne demek suça sürüklenmek oturup hiç düşündük mü? Öyle iki kelime ki neresinden tutarsan tut elinde kalıyor. Öyle bir kelime ki çoğu zaman masumiyet maskesi altına saklanıyor aslında öyle değil insanın içini yakan iki kelime hem de en derinden yakan cinsinden.

Ya da başka bir deyişle bir çocuğu suça sürüklemek ne demektir? Bir çocuğu isteyerek ve de bilerek suça itmek mümkün mü? Bu soru kime sorulmalı ilk önce onu bulmamız lazım.

Son olarak İstanbul’da 17 yaşındaki Atlas Çağlayan'ın 15 yaşında bir çocuk tarafından öldürülmesinin ardından başlayan bu suça sürüklenen çocuk kavramı artık başka bir boyuta taşındı.

Suç işleyen çocuk hangi yaşta olmalıdır, daha doğrusu bir çocuk kaç yaşında suç işlemeye başlar. Ne garip değil mi bir canı hayattan koparan birisinin yaşının kaç olmasını tartışıyor Türkiye. Ne günlere kaldık, güler misin, ağlar mısın?

Doğal olarak suça sürüklenmiş çocuğun neden bu halde olduğunun sorulacağı elbette ailesidir. Ama öyle bir devirdeyiz ki aileler bir yerden sonra maalesef çaresiz kalıyor.

Aileler bu dijital dünyada çocukları ile artık başa çıkamıyor. Hal böyle olunca sosyal medyada kahramanlık peşinde koşan çocuklar, çocukluklarını yaşayamadan eli silah tutan, bıçak çeken birer katile dönüşüyor.

Şimdi bu “suça sürüklenmek” deyimini uyduran kim ben asıl onu merak ediyorum. Yahu ne demek suça sürüklenmek, şuna açık açık suç işleyen demek bu kadar zor mu? Ailelerin canı yansın, gencecik evlatlarını kara toprağa versinler siz bunları kurtarmak için uyduruk bir kelime bulun.

Bence suça sürüklenmiş çocuk yoktur, suçlu çocuk vardır. Gözünü kırpmadan adam öldüren, bıçaklayan birisine ben suça sürüklenmiş asla diyemem. Ancak bunu yapan birisine suçlu diyebilirim.

Tamam suça sürüklenmiş ve mecbur kalmış bir çocuğun cinayet işlemesini bir yerde kabul edebilirim, ona asla sözüm yok. Fakat en ufak bir tartışmada karşısındaki insana acımayan ve onu hayattan koparan birisi asla masum olamaz benim gözümde.

Hatırlayın gözleri sürmeli dünya güzeli 15 yaşındaki Mattia Ahmet Minguzzi’nin kendisi gibi cani bir yaşıtı tarafından pazarda haince bıçaklanarak hayattan koparılması nasıl yürekleri dağlamıştı daha dünkü gibi aklımızda.

Ülke olarak cinayetlerden ders almamız gerekirken şimdi daha beterleri ile karşı karşıyayız. Türkiye olarak hiç iyiye gitmiyoruz, gerçekten hiç iyi değiliz işin kısası. Yahu bu çocuklar ne ara bu hale geldi. Bunların aileleri neden bu kadar onları başıboş bıraktı bilmiyorum.

Evladına sahip çıkmazsan sonunda en çok üzülen sen olacaksın ey anne, ey baba. Tabi bunun farkına varabilecek misin? Zaman geçmeden evladının peşinden koş, arkadaşlarını kontrol et, girdiği ortamları mutlaka araştır. Yoksa geri dönüşü yok bu işlerin.

Evet suça sürüklenen çocukları görünce üzülmemek elde değil. Bu masum çocuklar kimilerinin maşası, kimilerinin oyuncağı oluyor sen ebeveyn olarak sahip çıkmazsın. Sonra başka anne ve babaların kalbine ateş düşürüyor bil istedim…