Televizyonu her açtığımızda, sosyal medyada her gezindiğimizde aynı karanlık tabloyla karşılaşıyoruz: İsrail’in saldırıları, Amerika’nın bölgeye yığdığı uçak gemileri ve İran’ın "intikam" yeminleri... Coğrafya kaderdir derler ya, biz bu kaderin tam ortasında, fırtınanın en yakın şahidiyiz.

​Peki, binlerce kilometre ötedeki bu gerilim bizi neden bu kadar yakından ilgilendiriyor?

​Mesele sadece askeri stratejiler ya da nükleer tesisler değil. Mesele, bu sabah fırından aldığımız ekmeğin maliyeti, traktörümüze koyduğumuz mazotun fiyatı ve sınırımızın hemen ötesinden yükselecek yeni bir göç dalgasının tedirginliği. Orta Doğu’da ne zaman bir kibrit çakılsa, dumanı gelip bizim ciğerimize doluyor.

​Devlerin Savaşı, Küçüklerin Çilesi

İsrail ve ABD cephesi bir yanda, İran ve müttefikleri diğer yanda... Her iki taraf da "haklılık" iddialarıyla füzelerini ateşlerken, olan yine masum sivillere ve bölgenin ekonomik dengelerine oluyor.

Hürmüz Boğazı’ndaki bir gerginlik, yarın sabah sanayideki esnafımızın yedek parça fiyatına zam olarak dönüyor. Petrol fiyatlarındaki her dalgalanma, nakliyecimizin belini büküyor.

​SAKİN GÜÇ OLMA VAKTİ

Türkiye olarak biz bu ateş çemberinin tam göbeğindeyiz.

Elbette bu gerilimin bir parçası olmak istemiyoruz ancak sessiz kalmak da mümkün değil. Yerel halk olarak bizim asıl merak ettiğimiz ise şu:

Bu büyük güçlerin bilek güreşi ne zaman son bulacak? Yoksa her on yılda bir olduğu gibi, yine birilerinin "demokrasi" ya da "güvenlik" iddiası altında koca bir coğrafya mı ateşe verilecek?

​Siyasetçiler Ankara’da, Washington’da veya Tahran’da strateji geliştirirken; biz burada, yerelde hayatın devam etmesi için çabalıyoruz. Temennimiz odur ki; bu kılıç şakırtıları daha fazla kan dökülmeden dursun. Çünkü bu coğrafya artık barutu değil, huzuru ve kalkınmayı hak ediyor.

​Dilerim haftaya daha umut verici meseleleri konuşuruz.