Özbeklerin milli bayramı. Bir Eylül günü, yani yarın. Bağımsızlık bayramı. Bizdeki Cumhuriyet Bayramı gibi bir bayram. Elbette Nevruz Eyyyamı daha tantanalı (şenlikli) olarak kutlanır, nişanlanır. Bunun sebebini sormuştum. Bir Prof. arkadaşım “siz savaşarak, kan dökerek, can vererek kazandınız müstakilliği, biz ise lotoryadan kazandık” demişti.

Yani kıymeti sizinki kadar değil demişti. Haklıydı o günlerde Beyaz Rusya, Belarus devlet Başkanı Lukaşenko” biz müstakillik istemiyoruz. Biz Rusya ile birleşmek istiyoruz” demişti. İşte eski sovyet cumhuriyetlerinde bağımsızlığın kıymeti bu kadar. “Milli methiye” dedikleri milli marşlarında “ebediyen müstakil kalmasını” isterler vatanın. Tantanalı kutlamalara her şehir her ilçe her kasaba ve hatta her mahalle farklı etkinliklerle katılırlar. Hatta bu faaliyetleri bir yarışma havasına sokarak heyecanı artırır bayramı şenlendirirler.

Şehrin en büyük meydanında ip üstünde cambaz, güreş oyunları halk oyunları, rakkaseler. Müzik ve en değerlisi de tiyatro sahneye konur. Çocuklar bu bayramın en kıymetli unsurlarıdır. Her yerde olduğu gibi en güzel giyinen, süslenen onlardır. Ablalar, anneler de bayramlıklar giyseler de en iyi bayram çocukların bayramıdır. Caddeler zafer takları ile süslenirken şehir adeta süslü gelin nazlı gelin gibi olur. Bu günde okullar eğitim öğretime başlarlar. Üniversiteler de bu gün başlarlar ancak pamuktan sonra devam ederler. Eskiden üniversiteli ancak komünist partide adamı olmayanlar “pahta teriş, pamuk toplamaya” giderler. Kasım ayının ilk haftasında dönerlerdi. Şimdi paralı işçiler topluyor.

Yeni yılın kutlu olsun Özbekistan! Nice yıllar boyu müstakil kalasın. Muasır medeniyet seviyesine çıkış için her şeyin var. İnsan kaynağı, maddi kaynaklar ve diğerleri mevcut ancak helva yapacak elemanlar lazım. “Kımmet baha kagazlar bazarı” yani menkul kıymetler borsasını bizim adamlar kurmuştu.

Selam sana hür ve bağımsız Özbekistan! GULLAP YAŞNAGEY HÜR ÖZBEKİSTANIM!