Türkiye, yıllardır farklı görüşlerin, farklı seslerin ve sert siyasi tartışmaların ülkesi oldu. Ancak bütün bu tartışmaların üzerinde korunması gereken bir değer vardı: demokrasi kültürü. Çünkü demokrasi sadece sandık günü oy kullanmaktan ibaret değildir. Demokrasi; muhalefetin özgürce konuşabilmesi, siyasi partilerin baskı görmeden faaliyet yürütebilmesi ve devlet gücünün siyasetin üzerinde bir baskı aracına dönüşmemesidir.

Cumhuriyet Halk Partisi binasında yaşanan görüntüler ise toplumun önemli bir kesiminde ciddi rahatsızlık oluşturdu. Polislerin bir siyasi partinin binasına girmesi, hukuki gerekçesi ne olursa olsun, Türkiye’nin demokrasi hafızasında hoş olmayan çağrışımlar bırakan görüntülerdir. Çünkü siyasi partiler sadece tabeladan ibaret değildir; onlar milyonlarca insanın düşüncesini, umudunu ve iradesini temsil eder.

Bir ülkede iktidar kadar muhalefet de demokrasinin vazgeçilmez unsurudur. Muhalefetin kendini baskı altında hissettiği bir ortamda toplumun devlete olan güveni zedelenir. İnsanlar adaletin tarafsızlığı konusunda soru işaretleri yaşamaya başlar. Oysa güçlü devlet, muhalefetten korkan değil; farklı görüşlerin özgürce ifade edilmesine güven duyan devlettir.

Türkiye geçmişte siyasi gerilimlerin ülkeye nasıl ağır bedeller ödettiğini defalarca yaşadı. Bu nedenle bugün atılacak her adımın çok daha dikkatli olması gerekir. Güvenlik güçleri devletin kurumudur; herhangi bir siyasi tartışmanın tarafı gibi görüntü vermesi bile toplumdaki kutuplaşmayı artırır. Hele ki ekonomik sıkıntıların, toplumsal stresin ve siyasi gerginliğin arttığı bir dönemde bu tür görüntüler toplum psikolojisini daha da yorar.

Elbette hukuk herkes için gereklidir. Ancak hukuk uygulanırken demokratik hassasiyetlerin korunması da en az hukuk kadar önemlidir. Çünkü demokrasi yalnızca kanunlarla değil, aynı zamanda yöntemlerle ve görüntülerle de yaşar. Vatandaşın zihninde oluşan algı bazen resmi açıklamalardan daha etkili olur.

Bugün ihtiyaç duyduğumuz şey; tansiyonu yükselten değil düşüren, kutuplaştıran değil birleştiren bir siyaset anlayışıdır. Türkiye’nin artık sert görüntülere, baskı tartışmalarına ve siyasi gerilimlere değil; huzura, adalete ve sağduyuya ihtiyacı var.

Unutulmamalıdır ki demokrasi, sadece iktidarın gücüyle değil; muhalefetin güvende hissetmesiyle de ayakta kalır.