Değerli Ulus Gazetesi okurları bugün sizlerle “GENÇLİK” neden mutsuz, neden hiçbir şeyden memnun olmuyor hakkında düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.

Günümüz dünyasında "Z kuşağı" ya da "Gençlik" dediğimizde akla ilk gelen kavramlar ne yazık ki neşe veya umut değil; Daha çok bir belirsizlik bulutu ve kronik bir yorgunluk oluyor. Peki, hayatının baharında olması gereken bu insanlar neden bu kadar mutsuz?

Bu sorunun cevabını sadece "ekonomi" ya da "teknoloji" parantezine almak kolaya kaçmak olur. Mesele çok daha derin ve çok katmanlı.

1. Vitrinlerin arkasındaki yalnızlık

Dijital bir çağın içine doğmak, gençlere dünyayı sundu ama onlardan mahremiyeti ve "yeterlilik" hissini aldı. Sosyal medya, herkesin en mutlu, en başarılı ve en güzel anlarının sergilendiği devasa bir vitrin. Bu sahte mükemmellik yarışı içinde genç birey, kendi sıradan hayatını bir "başarısızlık hikayesi" gibi görmeye başlıyor. Başkalarının "en iyi" anlarıyla, kendi "normalini" kıyaslamak, mutsuzluğun en kestirme yolu haline geldi.

2. Belirsizlik: Yeni Normal

Eskiden rota belliydi: Oku, mezun ol, işe gir ve emekli ol. Bugün bu denklem paramparça. Yapay zekanın iş gücünü tehdit ettiği, iklim krizinin geleceği karanlığa gömdüğü ve ekonomik dalgalanmaların bir ev sahibi olmayı bile "hayal" mertebesine çıkardığı bir dünyada, gençler yarını planlayamıyor. Planlanamayan bir gelecek, beraberinde yoğun bir kaygı ve amaçsızlık getiriyor.

3. "Başarı" Baskısının Ağırlığı

Modern toplum, gençlere sürekli "kendini gerçekleştirme" ve "zirvede olma" misyonu yüklüyor. Sadece iyi olmak yetmiyor; "en iyisi" olmanız, bir tutkunuzun olması ve bunu paraya dönüştürmeniz bekleniyor. Bu performans odaklı yaşam biçimi, gençleri daha 20’li yaşlarına gelmeden tükenmişlik sendromuyla tanıştırıyor. Dinlenmek bile bir suçluluk duygusuna dönüştüğünde, mutluluk sadece bir serap halini alıyor.

Bir Not: Belki de sorun gençlerde değil, onlara sunduğumuz dünyadadır. Mutluluğu sadece tüketmekte ve rekabette arayan bir sistemin, mutsuz bireyler üretmesi kaçınılmazdır.

Sonuç Yerine

Gençlerin mutsuzluğu bir şımarıklık değil, bir imdat çağrısıdır. Onlara "bizim zamanımızda..." diye başlayan nasihatler vermek yerine, anlaşılmaya ve gerçekten "var olabilecekleri" alanlara ihtiyaçları var.

Eğer bir nesil mutsuzsa, bu sadece o neslin değil, o nesli yetiştiren ve onlara bu dünyayı miras bırakan hepimizin ortak meselesidir. Belki de ilk adım, onlara kusurlu olmanın ve yavaşlamanın da bir hak olduğunu hatırlatmaktır.

Son olarak şunu söylemek istiyorum gençlerin mutsuz olmasının nedenlerinin başında belki de en aileler geliyor. Buradan ailelere seslenmek istiyorum lütfen özellikle ergenlik çağında olan çocuklarınıza yakın ilgi gösterin ve onları iyi dinleyin…