Adaletin terazisi makamla değil, hukukla tartılmalıdır.

Bu ülkede yaşayan her vatandaşın devletten beklediği en temel şey adalettir. Çünkü insan, alın teriyle kazandığının korunacağını, hakkının yenilmesi durumunda ise karşısında kendisini savunacak bir hukuk düzeni bulacağını bilmek ister.

Son günlerde kamuoyunun gündemine oturan fon soruşturması ve eski bakan Fatma Betül Sayan Kaya hakkında verilen tutuklama kararı, toplumda yeniden önemli bir tartışmayı beraberinde getirdi.

Mesele yalnızca bir kişinin, bir siyasi kimliğin veya bir makamın meselesi değildir. Mesele, bu ülkede adaletin herkes için aynı ölçüde işlemesi gerektiğidir.

Çünkü vatandaşın gözünde makamların, unvanların, siyasi kimliklerin hiçbirisi hukukun üzerinde olmamalıdır.

Bir tarafta sabahın erken saatlerinde işinin başına geçen, akşam evine yorgun dönen, ay sonunu nasıl getireceğini düşünen milyonlarca insan var. Bir tarafta yıllarca biriktirdiği üç kuruşu güvenerek yatırdığı yerde kaybetme korkusu yaşayan vatandaşlar...

İnsanlar devlete güvendi. Kurumlarına, denetim mekanizmalarına, hukuk sistemine güvendi. Birikimini, geleceğini ve ailesinin yarınlarını bu güven üzerine kurdu.

İşte tam da bu nedenle kamuoyunda ortaya çıkan her iddia, her soruşturma ve her adli gelişme büyük önem taşıyor.

Fon soruşturmasında yaşanan gelişmeler karşısında sorulması gereken temel soru şudur: Vatandaşın hakkı söz konusu olduğunda kim olursa olsun aynı hukuk kuralları uygulanacak mı?

Tutuklama kararı elbette tek başına suçun kesinleştiği anlamına gelmez. Herkesin adil yargılanma ve masumiyet karinesi hakkı vardır. Ancak makam sahibi olmak da kimseye ayrıcalık sağlamamalıdır.

Adalet, yalnızca suçlu olduğu mahkeme kararıyla kesinleşen kişiye verilen ceza değildir. Adalet aynı zamanda hakkı yenilen vatandaşın sesini duymak, iddiaları tarafsızca araştırmak ve kamu vicdanında oluşan soru işaretlerini gidermektir.

Bu ülkede kimse garibanın emeğine göz dikmemeli. Kimse vatandaşın birikimini, alın terini, geleceğe dair umudunu kendi çıkarının aracı hâline getirmemeli.

Çünkü bir emeklinin yıllarca biriktirdiği para, bir işçinin alın teriyle kazandığı maaş, bir çiftçinin sezon boyunca verdiği emek hiç kimsenin kolayca gözden çıkarabileceği değerler değildir.

Devletin görevi yalnızca güçlü kurumlar oluşturmak değil, o kurumların vatandaşın hakkını koruduğundan emin olmaktır.

Eğer bir ülkede vatandaş, hakkının korunacağına inanıyorsa devletine güvenir. Bu güveni ayakta tutmak ise sözlerle değil, hukukla, şeffaflıkla ve hesap verebilirlikle mümkündür.

Bugün yürütülen soruşturmanın da sonuna kadar aydınlatılması, varsa sorumluların hukuk önünde hesap vermesi ve hiçbir vatandaşın hakkının karşılıksız bırakılmaması gerekir.

Benim üzerinde durduğum asıl mesele budur.

Bu ülkede kimse siyasi kimliğine güvenerek hukukun üzerinde olduğunu düşünmemeli. Kimse makamının kendisini dokunulmaz kılacağını sanmamalı. Çünkü adaletin terazisi kişiye göre değişirse toplumun devlete duyduğu güven de zarar görür.

Millet devletine güvenir. Devletin de bu güveni koruması gerekir.

Çünkü devlet, vatandaşının hakkını koruyabildiği ölçüde güçlüdür.

Ve unutulmamalıdır ki hiçbir makam, hiçbir unvan, hiçbir servet milletin alın terinden ve hukuk önündeki eşitliğinden daha değerli değildir.

Adaletin gerçek anlamda yerini bulduğu gün, yalnızca bir dosya sonuçlanmış olmaz; vatandaşın devlete ve hukuka duyduğu güven de güçlenir.