Toprakla bağı olan bilir… Bir zeytin ağacı sadece ağaç değildir. Sabırdır, zamandır, emektir. Bir neslin değil, çoğu zaman birkaç kuşağın sessiz hikâyesidir.

Bugün ise o hikâyeler birer birer kökünden sökülüyor.

Maden sahaları genişlesin diye onlarca, yüzlerce zeytin ağacı yerle bir ediliyor. Oysa bir zeytin ağacı öyle kolay yetişmez. Bir fidan dikersiniz, büyümesini beklersiniz, yıllar geçer… İlk meyvesini verdiğinde aslında sadece zeytin değil, yılların emeğini toplarsınız.

Şimdi soruyorum: Bu kadar kıymetli bir değeri yok etmek bu kadar kolay mı?

Bir zeytin ağacını kesmek, sadece doğaya zarar vermek değildir. O ağaçla geçinen bir ailenin rızkını kesmektir. Sabahın erken saatinde tarlasına giden, yağmurda çamurda emeğini toprağa veren insanların umutlarını da söküp atmaktır.

Daha acısı ise şu: Bu insanların sesi duyulmuyor.

Ne ekranlarda yeterince yer buluyorlar, ne de karar mekanizmalarında gerçekten dikkate alınıyorlar. Oysa mesele sadece çevre değil; mesele insan, geçim, hayat.

Üstelik konu yalnızca ağaçların kesilmesiyle sınırlı da değil… Maden ocaklarının açılması; beraberinde hava kirliliğini, su kaynaklarının kirlenmesini ve toprağın verimsizleşmesini de getiriyor. Toz, duman ve kimyasal atıklar sadece doğayı değil, o bölgede yaşayan insanların sağlığını da tehdit ediyor. İçilen suyun, solunan havanın kirlenmesi; aslında görünmeyen ama en derin yaraları açan bir tahribattır.

Elbette enerjiye ihtiyaç var. Elbette üretim yapılmalı. Ama bir denge olmak zorunda. Toprağı yok ederek kalkınma olmaz. Geleceği kurarken kökleri kesmek, aslında yarını da kurutmaktır.

Zeytin ağacı bu coğrafyanın hafızasıdır. Binlerce yıl yaşamış ağaçların gölgesinde medeniyetler kurulmuş, insanlar barış konuşmuş, ekmeğini paylaşmıştır. Şimdi o kadim sessizliğin yerini iş makinelerinin gürültüsü alıyor.

Ve biz buna alışmamalıyız.

Çünkü bir gün o ağaçlar tamamen bittiğinde, sadece doğa değil; vicdanlarımız da çoraklaşacak.

Bir ağacı yıkmak kolaydır.

Ama o ağacın temsil ettiği hayatı, o toprağın verdiği nefesi geri getirmek neredeyse imkânsızdır.